Lyrics

De kaarsen branden, de tafel gedekt,
Maar het voelt zo leeg, de stilte is gek.
De foto's aan de muur vertellen verhalen,
Van dagen vol vreugde en van samen stralen.

Ik kijk naar buiten, waar sneeuwvlokken vallen,
En herinner me lachen in warme hallen.
Maar nu zijn ze weg, allemaal ver weg,
De feestdagen komen en ik voel me echt alleen

Ooh, dat doet pijn, zo alleen hier vanavond,
De echo van liefde die niemand meer zingt.
Met een glas vol herinneringen in mijn hand,
Zit ik te wachten op een vriend die niet komt.

Het ritme van klokken tikt langzaam voorbij,
Ik zoek naar warmte in deze koude tijd.
De geur van dennen en suikergoed zoet,
Kan de leegte vullen? Nee, het helpt niet goed.

Als sterren stralen aan een donkere lucht,
Voel ik de schaduw van wat ooit was vrucht.
Een glimlach vergeten tussen de sporen van tijd,
Verlies is een meester die nooit om vergiffenis vraagt.

Ooh, dat doet pijn, zo alleen hier vanavond,
De echo van liefde die niemand meer zingt.
Met een glas vol herinneringen in mijn hand,
Zit ik te wachten op een vriend die niet komt.

Misschien morgen breekt er weer licht door het duister,
Dat hoop ik tenminste want dit is geen thuis hier.
Een flonkerend sterretje kan alles veranderen,
Dus laat me dromen dat we weer samen kunnen zingen.

Ooh, dat doet pijn, maar ik houd nog steeds vol,
In het hart voel ik warmte en herinnering als goud.
Met elke traan die valt breng je mij dichterbij,
Een nieuw begin wacht achter deze winterse tijd.

Dus steek je licht aan voor degenen alleen,
Want zelfs in de duisternis zijn er vrienden gemeen.
Deze kerstmis zal warm zijn met liefde verspreid,
Ooh ja we zijn alleen maar nooit zonder elkaar zij aan zij.