A very slow ballad featuring intimate piano chords and minimal acoustic guitar. Sparse percussion and deep, resonant bass subtly support the texture. Swelling strings gradually enter on the chorus, intensifying the emotion before returning to a stripped-back outro.

Lyrics

**Couplet 1**
Lege straten, holle blik,
Stille schreeuw, geen etenof drinken
Geen brood om te delen, geen druppel meer,
Alleen het geluid van onze angst zo zeer.

**Refrein**
Waarom moet een kind om brood toch schreewen?
Waarom moeten onschuldigen mensen honger lijden?
Geen vlag, geen naam, geen ras, geen geloof,
Alleen maar honger, en verdriet zo grof.

**Couplet 2**
Stof waar ooit een tuin eens bloeide,
Rivier droog, waar water vloeide.
Moeders houden hun kindjes vast,
Bidden voor een licht, een toekomst die past.

**Refrein**
Waarom moet een kind om brood toch schreewen?
Waarom moeten onschuldigen mensen honger lijden?
Geen vlag, geen naam, geen ras, geen geloof,
Alleen maar honger, en verdriet zo grof.

**Brug**
Oorlog maakt de wereld stuk,
Maar honger vreet door elk geluk.
Een recht niet gegeven, maar van geboorte—
Een bord met hoop, wat water voor de dorst.

**Couplet 3**
Kleine handjes reiken hoog,
Vragen waarom niemand het hoort.
Kunnen we hun stem niet verstaan?
Geef ze te eten, laat ze bestaan.

**Slot**
Geen grenzen in het land van honger,
Geen muur houdt een hongerige tegen.
Als wij mens zijn, dan moeten we zien—
Geen kind hoort te smeken om iets van waarde.